Het artikel dat eigenlijk reclame is
Zo herkent u reclame die zich voordoet als artikel
Les 2 van 6 · ~7 minuten
Reclame vermomd als artikel (ook wel “advertorial” genoemd) ziet eruit als gewoon nieuws: een nieuwssite, een rubriek “Gezondheid”, een schrijver die “arts” is, reacties van lezers. Het voelt niet alsof iemand u iets verkoopt — u “leest gewoon een verhaal”. Daarom vertrouwt u het meer.
Zulke artikelen worden volgens een sjabloon geschreven. De volgorde van de onderdelen verandert nauwelijks:
- Een kop die iets belooft Een expert, iets prikkelends, “daarom werkte bij u niets”.
- Pijn en schaamte Een bekend moment: “Ik ben 44, en alweer past mijn lievelingsjurk niet.”
- De ontdekking “Onderzoekers in Kopenhagen vonden de echte oorzaak.” Het ligt niet aan de persoon — maar aan “de hersenen”, “de hormonen”, “het zenuwstelsel”.
- Het product komt later De naam van de app verschijnt pas halverwege, als u het er al mee eens bent dat er een probleem is.
- Een dagboek met resultaten Dag 1, dag 5, week 3, week 4.
- Recensies en reacties Altijd met een “voormalige scepticus”.
- Korting en schaarste “60% korting voor nieuwe gebruikers”, “vorige keer was alles in 48 uur uitverkocht”.
- Een knop “Doe de gratis test” Daarna volgt een lange vragenlijst vóór de betaalpagina — dat is de volgende les.
U klikte op een advertentie op sociale media en kwam uit bij een “artikel”. Vind 8 tekenen dat dit reclame is voor een app en geen journalistiek.
- Een piepklein label “Advertentie”: Er staat een label dat het reclame is — maar in de kleinste lichtgrijze letters in een hoekje. Volgens de wet is het label er; in de praktijk ziet u het bijna niet.
- Een kop volgens een vast recept: Het recept: “Expert: ‘Jarenlang hielp [de gewone oplossing] niet — tot [buitenlandse] onderzoekers de echte oorzaak vonden.’” Het belooft geheime kennis en een vijand (“de industrie wil niet dat u dit weet”).
- Een schrijver die u nergens vindt: “Dr. Helen Marks, neuropsycholoog” — geen werkplek, geen links, geen publicaties. De foto is een gewoon plaatje van internet. Zoek de schrijver maar op: meestal bestaat ze nergens behalve in zulke artikelen.
- Sterren bij een artikel: “4,8 ★ — 3.120 beoordelingen” bij een nieuwsartikel? Zo zien productpagina’s eruit, niet journalistiek. Het getal hoort bij het sjabloon.
- Korting midden in het “nieuws”: Een onafhankelijk medium verkoopt geen abonnementen met 60% korting in een balk die met u mee naar beneden schuift. Het is het eerste teken dat het hele “artikel” gewoon reclame is met een koopknop.
- Een dagboek “Dag 1 — Week 4”: Het verhaal “eerst geloofde ik het niet, op dag 5 merkte ik verschil, een maand later ben ik een ander mens” is een standaardblok. Het wordt volgens een sjabloon geschreven, vaak met dezelfde tekst voor verschillende producten.
- “Bekend van” zonder links: Logo’s van media zonder links naar echte artikelen bewijzen niets. Soms is het gewoon een plaatje met wat namen erop.
- Perfecte reacties: Het sjabloon heeft vaste rollen: een paar mensen die het “al gekocht hebben”, één “scepticus die het toch probeerde”, één “deskundige” en één die “nu de test doet”. Het aantal likes ligt vast.
Zo controleert u het in een minuut
- Zoek een label als “Advertentie”, “Advertorial”, “Gesponsord” — bovenaan of helemaal onderaan.
- Bekijk het adres van de website. “gezondheid-dagnieuws.top” is geen krant.
- Zoek de naam van de schrijver op. Een echte arts vindt u bij een ziekenhuis of in wetenschappelijke artikelen.
- Klik op de logo’s bij “bekend van”. Leiden ze niet naar echte artikelen, dan zijn het gewoon plaatjes.
- Zoek recensies van de app buiten de eigen website: in de app-winkel, op forums of door te zoeken op “naam van de app + opzeggen”.
Quiz
Wat is “reclame vermomd als artikel” (een advertorial)?
- Een onafhankelijke test van een app
- Reclame die eruitziet als een artikel of een persoonlijk verhaal
- Het recensiegedeelte in een app-winkel
Het is reclame die eruit moet zien als een artikel in een krant of op een nieuwssite. Het woord “advertorial” komt van de Engelse woorden “advertisement” (advertentie) en “editorial” (redactioneel stuk).
Het artikel heeft een stuk “Bekend van” met logo’s van media. Wat bewijst dat?
- Dat journalisten het product hebben getest
- Niets, zolang de logo’s niet naar echte artikelen leiden
- Dat het product populair is in de VS
Zonder links naar de artikelen is het gewoon een plaatje. En zelfs met links: genoemd worden is iets anders dan aanbevolen worden.
Waarom verschijnt de naam van het product pas halverwege het “artikel”?
- Zo blijft de tekst korter
- Zodat u eerst instemt dat er een probleem is en de schrijver vertrouwt, en pas daarna de “oplossing” krijgt
- Dat is wettelijk verplicht
Eerst het verhaal en het vertrouwen, dan het product. Als ze het product meteen lieten zien, zou u merken dat het reclame is en de pagina sluiten.
Hoe controleert u het snelst de “arts” die het artikel schreef?
- Naar de foto kijken — artsen zien er betrouwbaar uit
- De naam online zoeken samen met het woord “ziekenhuis”, of in medische databanken
- De reacties onder het artikel lezen
Foto’s zijn makkelijk te vinden op internet, en de reacties zijn geschreven door dezelfde mensen die het artikel schreven. Een minuut zoeken op de naam laat zien dat zo’n arts niet bestaat.
30 vragen over u — en één plan voor iedereen
Alle apps, schrijvers, media en recensies in deze cursus zijn verzonnen. Elke gelijkenis met echte producten berust op toeval. Alleen de trucs zijn echt.